Je weet hoe het moet. Dat denk je tenminste. Het zou vanzelf moeten gaan. Dat is het verhaal.
In Moeder volgt Nanna Tieman de barsten in dat idee. Ze schuift het Moederschap uit het roze licht en zet het neer zoals het zich vaak afspeelt: rommelig, uitputtend en niet te volgen. Met scherpe observaties en een onderhuidse lichtheid maakt ze zichtbaar wat meestal binnenblijft.
Een eerlijke, humoristische en ontregelende voorstelling over een ervaring die zelden zo wordt gedeeld.
